Antheos

Wees geïnspireerd!

Dit raakt ons en jou wellicht ook.

success

 

Verandering

Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg.
Einstein


Risk

To laugh is to risk appearing the fool
To weep is to risk being called sentimental
To reach out to another is to risk involvement
To expose feelings is to risk showing your true self
To place your ideas and dreams for the crowd is to risk being called naive
To love is to risk not being loved in return
To live is to risk dying
To hope is to risk despair
To try is to risk failure.

But risks must be taken,
because the greatest risk in life is to risk nothing
The people who risk nothing,
do nothing, have nothing, are nothing and become nothing
They may avoid suffering and sorrow...
but they simply cannot learn to feel and change, and grow, and love, and live.
Chained by their servitude, they are slaves;
they have forfeited freedom.
Only the people who risk, are truly free.
Author unknown.


Niet oordelen

‘Er was eens een arme oude man, wiens enige bezit een schitterende schimmel was. Al sinds jaar en dag zeiden de mensen uit zijn dorp dat hij het paard moest verkopen, omdat het een hoop geld op zou leveren en hij verder geen cent had. Maar de oude man weigerde dat. ‘Het paard is een goede vriend en een vriend verkoop je niet’ was steevast zijn antwoord.

Op een nacht verdween het paard uit de stal en de mensen zeiden: ‘Zie je nou wel ouwe, dan had je maar niet zo dom moeten zijn om het beest niet te verkopen. Nou heb je helemaal niks meer. Een groter ongeluk had je niet kunnen overkomen.’ Maar de oude man zei: ‘Wie weet of het een geluk of een ongeluk is? Het enige wat ik weet is dat het paard weg is. Maar of het een ongeluk is? Wie kan er verder zien dan z’n neus lang is?’ Een aantal weken later kwam het paard op een nacht met twaalf andere, wilde paarden terug naar de stal. Blijkbaar was het losgebroken om zijn soortgenoten te zoeken, maar had het uiteindelijk de weg naar zijn baas teruggevonden.

De mensen uit het dorp zeiden: ‘Ouwe, je had helemaal gelijk. Het was helemaal geen ongeluk, maar juist een geluk dat het beest er vandoor ging, want nou ben je een vermogend man.’ Maar de oude man antwoordde: ‘Wie weet of het een geluk of een ongeluk is? Het enige dat ik weet is dat het dier met twaalf andere paarden is teruggekomen. Maar of het een geluk of een ongeluk is....’

Gedurende de volgende dagen en weken probeerde de zoon van de oude man de wilde paarden te temmen, waarbij hij van een woeste hengst viel. Het paard viel boven op hem en in de val werden zijn beide benen verbrijzeld. De mensen uit het dorp zeiden: ‘Ouwe, zo’n geluk was het nou inderdaad ook weer niet dat je paard met die andere paarden is teruggekomen. Je had helemaal gelijk, want nu is je zoon invalide en een groter ongeluk kan je haast niet overkomen.’

De oude man verzuchtte: ‘Wanneer houden jullie nou eindelijk eens op met te doen alsof je vandaag weet hoe het morgen is? Het enige dat ik weet is dat mijn zoon vandaag een ongeluk is overkomen, maar meer weet ik niet.’ Een paar maanden later brak er oorlog uit en alle gezonde jongemannen van het dorp moesten in het leger dienen. Niet één keerde levend in het dorp terug. En wat zeiden de mensen als ze de oude man en z’n invalide zoon tegenkwamen?’
Chinees kerstverhaal.

loesje


Loslaten

Twee boedhistische monniken waren op weg naar hun klooster toen ze bij een rivier kwamen die ze over moesten steken. Bij de oversteekplaats troffen ze een jonge vrouw aan die ook naar de overkant wilde, maar niet door het water durfde omdat ze niet kon zwemmen. Resoluut nam de jongste van de monniken de vrouw op zijn schouders en bracht haar zo naar de overkant. De andere monnik was furieus. Hij zei niks, maar hij kookte van binnen, want wat er gebeurd was, was absoluut verboden. Een monnik mag geen vrouw aanraken en zeker niet op zijn schouders nemen. Nadat de vrouw op de andere oever was afgezet, liepen de monniken urenlang zwijgend naast elkaar voort.

Toen de kloosterpoort in zicht kwam wendde de boze monnik zich tot zijn medebroeder en zei: 'Luister, ik zal het tegen de overste moeten vertellen, want wat je deed was absoluut verkeerd!'. 'Hoe bedoel je', vroeg de ander, 'Wat was er verkeerd?'. 'Ben je dat dan vergeten?', zei de eerste, 'Je hebt een vrouw op je schouders genomen. Zijn metgezel begon te lachen en zei: 'Ja, dat is waar, ik heb haar gedragen. Maar ik heb haar al uren geleden bij de rivier achtergelaten en losgelaten terwijl jij haar nog immer met je mee torst.
Verhaal uit overlevering: auteur onbekend.

bf58fe37179c5b739abf4eca13fefc2e


Meer weten?

Meer weten? Bel Rob Meyer via 06 53 209 461 of stuur een e-mail naar info@antheos.nl